
Deze colum verscheen eerder in www.infoworld.nl
Na jarenlang 5 tot 10 sigaren per dag soldaat te hebben gemaakt, ben ik op 28 april 2006 gestopt. Het heerlijke gevoel van je eerste kop espresso op kantoor met een klein Dominicaans sigaartje legde het af tegen de propaganda en dwang van de gezondheidsmaffia en het verzoek van mijn ega om in ieder geval te minderen. Het hielp ook dat de oud-collega en vriend die mij deze gewoonte heeft bijgebracht met een dikke te strak gerolde cubaan achterover van de barkruk viel en even een half uur van de wereld was. Een combinatie van lage bloeddruk, diverse sigaren (geen alcohol!) en uiteindelijk acuut ingeklapte longblaasjes. Het klinkt allemaal erger dan het is, want met die vriend is alles weer in orde. Hij rookt onverminderd voort, is lid van de vereniging De Elfsteden en hoopt ook dit seizoen weer op een strenge winter zodat hij die elfstedentocht kan schaatsen. Conditie heeft hij dus wel.
In de afgelopen jaren heb ik zowel zakelijk als privé veel zien gebeuren met betrekking tot roken en alle randverschijnselen om dit sociale gebeuren. Toen ik nog kantoor hield op het Amsterdam Science Park in een bedrijfsverzamelgebouw, had je aldaar een contingent Amerikanen behorende tot de antirookmaffia. Een ieder die het waagde een sigaar of sigaret aan te steken werd aangegeven bij het Facility Management. Continue reading